ang pangalan ko ay fill. at ito ang aking mga sakit.

since i could not put into meaningful words what kind of crap i am, i’ll just provide you snippets of my gay existence. (which i have been consciously and deliberately practicing for the past 6 years)

enjoy!

i accepted the fact that i have been included in the pink spectrum, when i was 18, when i first fell in love with a guy 8 years older than me who already had a boyfriend that time. na-meet ko siya dakong alas-3 ng daling araw papauwi akong basang-basa ng ulan. niyaya niya agad akong makipag-sex sa kanya kaso tumanggi ako, amoy imburnal na kasi singit ko nun kasi lumusong ako sa baha ng maynila at tsaka wala akong alam sa sex nung panahong yun, todo kabog ng dibdib ko. siya unang nakatsupa sa kin. after 8 months of seeing him nabasag ang puso ko, buti na lang nabuo ulit. akala ko katapusan ko na nun, akala ko siya lang ang guwapo sa mundo, i was wrong.

then nagkaroon ulit ako ng boyfriend ng walang kaagaw nuong ako’y 19 na, with a guy who was 40. na-meet ko siya sa mall nung ako’y nagbulakbol, first time kong humawak ng burat ng iba sa loob ng sinehan, todo kabog na naman ng dibdib ko. nag-aaral pa ko sa mapua non, siya naman subsob sa trabaho. siya ang kauna-unahang guy na nilabasan sa bibig ko, hindi masyado masarap lasa ng shumod niya, lakas niya kasi manigarilyo, magkaganunman i still swallowed his cum a dozen times. once or twice a month lang kami nagkikita nung kalaunan. we lasted for a year. nabasag puso niya, at yung sa akin naman naging bato, na sumikat dahil kay narda.

pag naging bato pala puso mo wala ka ng pakialam sa kung ano nangyayari sa yo at sa mundo, which was bad. nagkaroon ako ng fling nuon sa mapua nung ako’y 20 at yung guy naman ay 21. na-meet ko siya isang araw sa masikip na elevator sa may sm manila, nang dumampi pwet niya sa harapan ko, idiniin ko pa, nasayahan siya. dalawang linggo kaming kantot ng kantot, parang energizer bunnies, sayang nga lang hindi namin na-try sa cr ng south building. nung first week mot-mot kami lagi sa may quiapo, tatlong oras sa halagang isang-daang piso, tapos nung second week sa apartment naman niya. na-in-love siya sa kin at duon natapos yun.

ginawa ko ng tambayan ang sm manila kapag bakante sa eskwela, at para na rin makaiwas kay fling, na sa tuwing makakasalubong ko sa campus (na minsan ay pakiramdam ko ay sinusundan rin niya na ako sa sm manila) ay masama ang tingin sa akin, na para bang may utang ako sa kanyang kiss. at dahil dyan may na-meet akong cutie na nagtratrabaho sa isang tindahan ng mga santo, bibiliya, at mga crucifix. talking about sodom and gomorrah in front of the pearly gates. one time nanuod kami ng sine, magkayakap sa dilim, pero anumang pilit ko, hindi ako tigasan. it’s either (a)naubos ang libog ko kay fling, (b)wala akong mahugot na libog sa aking kayakap sa dilim, o (c) talagang nakakatakot ang pelikulang the grudge.

so since wala na akong mapuntahan dahil marami na ako iniiwasan, bahay-mapua-bahay na lang ang tema ng buhay ko. at ang naging pampalipas-oras ay maghintay sa upuan ng bus, na masaya naman, quickies in transit. madalas akong may makasabay na lalakeng mukhang nambubugbog ng bakla, pero nung minsang nagkatinginan kami ng malagkit ay bigla na lang siyang lumipat at tumabi sa pwesto ko. hinihintay ko na lang na bigwasan ako sa mukha, nang maramdaman ko na lang na nakipagkamay siya sa aking pag-aari, kinamayan ko rin siya. ganun na ang bagong tema: bahay-kamayan sa bus-mapua-kamayan, halikan, gahasaan sa bahay niya. after a few weeks sinubukan ko siyang tawaging “baby”, hindi na siya kumibo, ultra discreet daw siya.

tumigil ako ng pag-aaral nung 4th year ko na sa kolehiyo, naubusan kami ng kayamanan e. at eksaktong ika-21 birthday ko natanggap ako sa call center, malaki sweldo, tuwang-tuwa ako. kaso 6 na buwan akong walang sex. potah talaga! walang social life at walang sex life. career lang meron. pero nung nagsisimula pa lang akong magtrabaho may na-meet ako sa faceparty.com, powerlifter at nagtratrabaho sa advertising, he was 29. na-in-love na naman ako, kaso pinigilan ko e kasi mayroon na siyang boyfriend nuon, baka mabasag na naman puso ko kagaya nung una. magkagayunman, inevitably nabasag pa rin siya, shungaers ko talaga pagdating sa love. ang tagal ko siyang pinagluksa.

bago matapos ang taong 2004 ay nagkaroon ako ng boyfriend, na na-meet ko sa pinoypride.org, and a week before my 22nd birthday nagbreak kami. nagtratrabaho din siya sa isang call center. pinaghinalaan niya lagi akong chumuchupa, nagpapchupa, kumakantot at nagpapakantot sa iba. hindi ako ganun. pagdating sa relationships, i am a one-man-man. i think we are still friends, kaso ni ispiritu niya hindi na nagpaparamdam. last thing that i have heard about him is that naglayas siya sa kanila, ewan ko ba.

i have met a few guys sa kalawakan ng sangkabaklaan (gay cyberspace), and a few guys from those few guys here were interesting enough to hold hands with. i almost fell in-love with this certain 41 year-old guy, hindi pala siya pwedeng mag-commit, madami daw siya pinapakain at inaalagaan, he was referring to himself only. i think we’re good friends though.

i also held hands with this guy na sa cyberspace ko rin na-meet, he was 40. one day sinabi niya sa king love na niya ko, eh nung time na yun love ko na rin siya. tapos a few days later nagbago isip niya, hindi ko alam kung bakit. hindi ko makuhang tanungin kung bakit, nakakatakot malaman ang sagot. 12 days lang ang itinagal ng kung anumang namagitan sa amin, ang bilis, parang simeco.

nagkaroon ulit ako ng serious boyfriend year 2006, akala ko dizizriliizit-moment na, na hindi na matatapos ang kaligayahan, na i would be spending the rest of my life with him, na i would be the luckiest guy in the world. but then again, lumipad siya papuntang ibang bansa para magpaka-milyonaryo, after barely two months of us being together, at hindi na siya bumalik pa.